Borstvoeding na de geboorte: hoe bereidt je lichaam zich voor op de eerste voeding?

Aflevering 4 “De eerste dagen met je baby”

Na de geboorte gebeurt er veel in het lichaam van moeder en baby. Terwijl ze elkaar tijdens het gouden uur leren kennen, bereidt het lichaam van de moeder zich voor op de eerste voeding. Maar hoe werkt dat precies? Welke signalen laat je baby zien als hij wil drinken? En waarom is de eerste moedermelk, colostrum, zo bijzonder?

In deze aflevering van de BabyManager-podcast bespreekt Amanda dit samen met Anita, lactatiekundige bij Kraamzorg de Waarden. Ze leggen uit hoe de natuur de eerste voeding voorbereidt, wat hormonen daarbij doen en waarom huid-op-huidcontact en goede begeleiding zo belangrijk zijn.

Het gouden uur: de eerste stap naar borstvoeding

In eerdere afleveringen bespraken we het gouden uur en het eerste contact tussen moeder en baby. Direct na de geboorte ligt de baby bij voorkeur op de blote borst van de moeder. Er is tijd om elkaar te leren kennen, te knuffelen en de eerste indrukken op te doen.

Maar ondertussen gebeurt er nog veel meer. Baby's beschikken over aangeboren reflexen die hen helpen om de borst te vinden en te drinken. Denk aan de zoekreflex en de zuigreflex. Tijdens het gouden uur zijn deze reflexen vaak goed aanwezig, waardoor de baby de kans krijgt om op een natuurlijke manier naar de borst toe te bewegen.

Wanneer een baby eraan toe is om te drinken, laat hij voedingssignalen zien. Hij kan bijvoorbeeld op zijn handjes sabbelen, zoekende bewegingen maken met zijn hoofdje of geluidjes maken. Daarmee geeft hij aan dat hij behoefte heeft aan voeding.

Het is daarom belangrijk om je baby rustig te observeren en hem de gelegenheid te geven zelf naar de borst te zoeken. Het gouden uur is niet alleen een moment van kennismaken en hechting, maar kan ook de start zijn van de eerste borstvoeding.

Wat gebeurt er hormonaal in het lichaam van de moeder?

Na de geboorte verandert de hormoonhuishouding van de moeder. De zwangerschapshormonen nemen af en prolactine, het hormoon dat een belangrijke rol speelt bij de melkproductie, krijgt meer ruimte om zijn werk te doen.

Ook oxytocine speelt een belangrijke rol. Dit hormoon wordt vaak het knuffelhormoon genoemd, omdat het betrokken is bij hechting en het gevoel van verbondenheid. Daarnaast helpt oxytocine bij het toeschieten van de moedermelk: het zorgt ervoor dat de melk vanuit de melkklieren naar de tepel stroomt.

Deze processen vullen elkaar aan. Wanneer de baby aan de borst drinkt, krijgt het lichaam van de moeder signalen om de melkproductie en de melkafgifte te ondersteunen.

In de eerste dagen maakt de moeder nog maar kleine hoeveelheden melk aan. Dat is normaal en past bij wat een pasgeboren baby nodig heeft. De eerste moedermelk heet colostrum en is speciaal afgestemd op de behoeften van de baby in deze eerste levensdagen.

Colostrum: kleine hoeveelheden, grote betekenis

Colostrum is de eerste moedermelk die het lichaam tijdens de zwangerschap al voorbereidt en na de geboorte beschikbaar maakt. Het is vaak geel van kleur, maar kan er ook wat waterig uitzien.

Hoewel de hoeveelheid klein is, bevat colostrum belangrijke voedingsstoffen en veel antistoffen. Deze antistoffen helpen de baby beschermen tegen ziekteverwekkers. Ze zijn afkomstig uit het lichaam van de moeder en vormen een belangrijk onderdeel van de bescherming die moedermelk biedt.

Colostrum heeft bovendien een functie in de darmen van de pasgeboren baby. Het ondersteunt de ontwikkeling van de darmflora: de verzameling bacteriën die van nature in de darmen aanwezig is. Ook helpt het de darmwand zich te ontwikkelen als beschermende barrière, zodat schadelijke stoffen en ziekteverwekkers minder gemakkelijk het lichaam kunnen binnendringen.

Een andere belangrijke functie is dat colostrum de stoelgang stimuleert. Het helpt de baby om meconium uit te scheiden. Meconium is de eerste ontlasting van een baby en is meestal donker, groenachtig tot zwart van kleur en kleverig van structuur.

De eerste moedermelk levert dus niet alleen voeding, maar ondersteunt ook de ontwikkeling en bescherming van het jonge lichaam. Dat maakt colostrum bijzonder waardevol, juist in de eerste dagen na de geboorte.

Hoeveel drinkt een baby op de eerste dag?

Een pasgeboren baby heeft in het begin maar kleine hoeveelheden melk nodig. Per voeding kan het gaan om enkele druppels tot ongeveer een klein theelepeltje colostrum. Dat lijkt misschien weinig, maar de maag van een pasgeboren baby is ook nog klein.

Bij borstvoeding is het op de eerste dag gebruikelijk dat een baby vaak aan de borst wil. Als richtlijn wordt ongeveer 8 tot 12 voedingen per 24 uur aangehouden; soms zijn het er meer. Iedere baby is anders en het is belangrijk om vooral te kijken naar de voedingssignalen van je kindje.

Een voeding hoeft in deze eerste uren niet meteen lang te duren. Een baby heeft net een bevalling achter de rug en kan moe zijn. Soms drinkt hij een paar minuten en valt hij daarna in slaap. Later kan hij opnieuw interesse tonen in de borst.

Door je baby regelmatig huid-op-huid bij je te laten liggen en hem aan te leggen wanneer hij voedingssignalen laat zien, krijgt hij de gelegenheid om te oefenen met drinken. Zo krijgt het lichaam van de moeder herhaaldelijk signalen om de melkproductie op gang te brengen.

Waarom is huid-op-huidcontact zo belangrijk?

Huid-op-huidcontact ondersteunt niet alleen het eerste contact tussen moeder en baby, maar kan ook bijdragen aan rust en ontspanning bij allebei.

Wanneer een baby dicht tegen de moeder aan ligt, kan dit de aanmaak van oxytocine stimuleren. Dat hormoon speelt een rol bij verbondenheid en ontspanning. Een baby die zich veilig en comfortabel voelt, kan zich beter ontspannen en gemakkelijker tot drinken komen.

Ook voor de moeder heeft huid-op-huidcontact voordelen. Het bevordert het contact met haar kindje en ondersteunt de processen die betrokken zijn bij borstvoeding.

De eerste uren na de geboorte bieden daarmee een waardevolle gelegenheid om elkaar te leren kennen, de voedingssignalen van de baby te herkennen en de eerste voeding op gang te helpen.

Welke voedingssignalen laat je baby zien?

Je baby vertelt met zijn gedrag wanneer hij wil drinken. Door deze signalen vroeg te herkennen, kun je hem aanleggen voordat hij erg onrustig wordt.

Let bijvoorbeeld op de volgende signalen:

• Zuigen op de handjes: je baby brengt zijn handen naar zijn mond en begint erop te sabbelen.
• Zoekende bewegingen: wanneer je de wang van je baby zacht aanraakt, kan hij zijn hoofdje in die richting draaien en zijn mond openen.
• Wakker en alert zijn: je baby wordt wakker, beweegt meer en lijkt op zoek naar contact of voeding.
• Geluidjes maken: je baby kan zachte geluidjes maken terwijl hij aangeeft dat hij wil drinken.

Huilen is vaak een laat voedingssignaal. Een baby laat meestal al eerder zien dat hij honger heeft. Door op die vroege signalen te letten, kun je hem rustig naar de borst brengen.

Wacht daarom niet altijd tot je baby huilt, maar kijk regelmatig naar zijn gedrag. Zeker tijdens de eerste dagen helpt het om je kindje dicht bij je te houden, zodat je zijn signalen gemakkelijker opmerkt.

Hoe stimuleert regelmatig aanleggen de melkproductie?

Wanneer je baby aan de borst drinkt, worden zenuwprikkels vanuit de tepel en tepelhof naar de hersenen gestuurd. De hypofyse, een kleine klier aan de basis van de hersenen, speelt vervolgens een belangrijke rol bij de aansturing van de hormonen die betrokken zijn bij borstvoeding.

Prolactine ondersteunt de aanmaak van melk. Oxytocine helpt de melk toe te schieten, zodat je baby deze kan drinken.

Hoe vaker je baby effectief aan de borst drinkt, hoe meer signalen het lichaam krijgt om de melkproductie af te stemmen op zijn behoefte. In de dagen na de geboorte verandert de hoeveelheid melk geleidelijk. De borsten kunnen voller gaan aanvoelen en je baby kan steeds meer melk binnenkrijgen.

Het gaat hierbij niet alleen om hoe vaak je aanlegt, maar ook om hoe goed je baby de borst kan pakken en melk kan drinken. Daarom is het belangrijk om te kijken naar de voedingssignalen, het drinken en het verloop van de voedingen.

Een goede start met borstvoeding vraagt soms om begeleiding

Borstvoeding is een natuurlijk proces, maar dat betekent niet dat het altijd vanzelf gaat. Voor een pas bevallen moeder is het vaak helemaal nieuw. Je moet herstellen van de bevalling, wennen aan je baby en tegelijkertijd ontdekken hoe het voeden werkt.

Anita benadrukt daarom het belang van observeren en begeleiden. Gaat het aanleggen goed? Ligt de baby prettig? Voelt het drinken comfortabel voor de moeder? En lukt het de baby om de borst goed vast te pakken?

Bij het aanleggen gaat het om meer dan de baby simpelweg tegen de borst leggen. Het is belangrijk dat de baby de borst op een goede manier in de mond neemt en effectief kan drinken. Een lactatiekundige, verloskundige of kraamverzorgende kan hierbij helpen.

Vooral tijdens de eerste voedingen is het waardevol als een zorgprofessional meekijkt. Zo kunnen ouders leren herkennen wat goed gaat en wat eventueel aangepast moet worden.

Een goede aanlegtechniek draagt bij aan comfortabel voeden en helpt de baby om de beschikbare melk goed te drinken. Het is dan ook heel normaal als je in het begin nog vragen hebt of onzeker bent over wat je voelt.

In de volgende aflevering bespreken we uitgebreider hoe je je baby goed aanlegt, hoe je kunt herkennen of hij de borst goed vastpakt en waar je op kunt letten tijdens het drinken.

Hoe voelt goed aanleggen en waarom is begeleiding belangrijk?

Bij de eerste voedingen moet moeder wennen aan het drinken van haar baby. Een pasgeboren baby kan behoorlijk krachtig zuigen. Het is daarom belangrijk dat hij de borst goed in de mond neemt en effectief kan drinken.

Een goede aanlegtechniek vraagt soms wat oefening. Het is niet alleen belangrijk dat de baby de borst vindt, maar ook dat hij deze goed vastpakt en voldoende melk kan drinken. Een lactatiekundige of kraamverzorgende kan meekijken, uitleg geven en helpen ontdekken welke houding prettig is voor moeder en baby.

Borstvoeding geven hoort geen pijn te doen. Je kunt tijdens het aanleggen en drinken wel voelen dat je baby zuigt, maar aanhoudende pijn is een reden om de aanlegtechniek te laten controleren. Goede begeleiding in de eerste dagen kan helpen om problemen vroeg te herkennen en met meer vertrouwen verder te gaan.

Wat gebeurt er met het lichaam van de moeder na de bevalling?

Na de geboorte begint het lichaam aan een periode van herstel. De zwangerschap is voorbij en het lichaam moet zich aanpassen aan de nieuwe situatie. Dat wordt ook wel ontzwangeren genoemd.

Een belangrijk onderdeel van dit herstel is het samentrekken van de baarmoeder. Direct na de geboorte is de baarmoeder nog groot. In de dagen en weken daarna wordt deze geleidelijk kleiner, totdat hij uiteindelijk ongeveer de oorspronkelijke grootte heeft bereikt.

Borstvoeding kan dit proces ondersteunen. Tijdens het voeden komt oxytocine vrij, dat niet alleen betrokken is bij het toeschieten van de moedermelk, maar ook het samentrekken van de baarmoeder stimuleert. Daardoor kun je tijdens of na het voeden buikkrampen voelen, vergelijkbaar met menstruatiepijn. Deze naweeën kunnen helpen bij het herstel van de baarmoeder.

Ook het bloedverlies na de bevalling, het zogenaamde vloeien, hoort bij het herstelproces. De kraamverzorgende houdt tijdens de kraamweek onder andere in de gaten hoe het herstel verloopt en of de baarmoeder goed samentrekt.

Tegelijkertijd verandert de hormoonhuishouding. De zwangerschapshormonen nemen af en prolactine speelt een belangrijke rol bij de verdere opbouw van de melkproductie.

Van enkele druppels colostrum naar meer moedermelk

Op de eerste dag krijgt een baby tijdens een voeding soms niet meer dan enkele druppels tot een klein theelepeltje colostrum binnen. In de dagen daarna neemt de melkproductie doorgaans toe.

Rond dag drie tot vijf merken veel moeders dat hun borsten voller worden en dat er meer melk beschikbaar komt. De melkproductie past zich geleidelijk aan de behoefte van de baby aan. Bij een goed verlopende borstvoeding kan de moeder uiteindelijk honderden milliliters melk per etmaal produceren.

Hoe snel dit proces verloopt, verschilt per moeder en per baby. Regelmatig aanleggen, effectief drinken en goede begeleiding helpen om de melkproductie op gang te brengen en verder op te bouwen.

De kraamweek is daarom een belangrijke periode. Er verandert iedere dag iets in het lichaam van de moeder en in het drinkgedrag van de baby. Door goed te observeren, kunnen zorgprofessionals tijdig signaleren of de voeding voldoende op gang komt en of extra ondersteuning nodig is.

Iedere bevalling en iedere baby is anders

Hoewel het lichaam veel processen van nature regelt, verloopt niet iedere bevalling hetzelfde. Ook de start van de borstvoeding kan per situatie verschillen.

Wanneer een bevalling spontaan op gang komt en moeder en baby de bevalling goed doorstaan, kan dat gunstige omstandigheden bieden voor het eerste contact en de start van de voeding. De geboorte is een samenspel tussen moeder en kind, waarbij verschillende lichamelijke en hormonale processen betrokken zijn.

Toch is een spontane bevalling geen voorwaarde voor een goede start met borstvoeding. Ook na een ingeleide bevalling, een ruggenprik, een vacuümverlossing of een keizersnede kunnen moeder en baby een fijne start maken. Soms hebben zij daarbij wel extra tijd of begeleiding nodig.

Medische interventies kunnen namelijk invloed hebben op de conditie van de baby, het eerste contact en het op gang komen van de borstvoeding. Hoe groot die invloed is, verschilt per situatie.

Wat als je baby te vroeg geboren wordt?

Bij een vroeggeboorte, vóór 37 weken zwangerschap, kan de zuigreflex nog onvoldoende ontwikkeld zijn. De baby moet dan soms meer moeite doen om de borst goed vast te pakken en voldoende melk te drinken.

Het drinken kan daardoor meer energie kosten en de borstvoeding vraagt mogelijk om intensievere begeleiding. Ook na de kraamweek kan aanvullende ondersteuning nodig zijn.

Het is dan extra belangrijk om samen met de betrokken zorgprofessionals te kijken wat moeder en baby nodig hebben. Het uitgangspunt blijft dat de voeding zo goed mogelijk aansluit bij de mogelijkheden en behoeften van het kind.

Waarom ook na een ingeleide bevalling goede begeleiding belangrijk is

Bij een inleiding wordt de bevalling medisch op gang gebracht. Soms is daarvoor eerst voorbereiding van de baarmoedermond nodig, gevolgd door bijvoorbeeld medicatie via een infuus om weeën op te wekken.

Zo'n traject kan anders verlopen dan een spontaan begonnen bevalling. Ook de intensiteit en het verloop van de weeën kunnen anders zijn. Afhankelijk van de omstandigheden kan dit invloed hebben op hoe moeder en baby zich na de geboorte voelen en hoe de eerste voedingen verlopen.

Daarom is het belangrijk om niet uit te gaan van één ideaal verloop. Iedere moeder en iedere baby hebben hun eigen behoeften. Goede observatie en begeleiding helpen om daarop in te spelen.

De eerste keer aanleggen: je hoeft het niet alleen te doen

Na de geboorte is er vaak veel om te verwerken. Je hebt een bevalling achter de rug, leert je baby kennen en maakt kennis met een nieuwe manier van voeden. Misschien ben je moe, heb je pijn of ben je nog beperkt in je bewegingsvrijheid.

Juist op dat moment kan het prettig zijn als iemand met je meekijkt wanneer je je baby voor het eerst aanlegt. De kraamverzorgende of lactatiekundige kan je helpen om een fijne houding te vinden, te zien of je baby goed aanhapt en te beoordelen of het drinken effectief verloopt.

Het doel is niet om alles direct perfect te doen, maar om samen een goede start te maken. Door vragen te stellen en tijdig hulp te vragen, kun je leren wat bij jou en je baby past.

Wat als je geen borstvoeding wilt of kunt geven?

Niet iedere moeder kiest voor borstvoeding. Soms is dat een bewuste keuze, bijvoorbeeld omdat flesvoeding beter past bij de persoonlijke situatie. Het kan ook zijn dat borstvoeding niet lukt of dat er medische of andere redenen zijn om voor een andere voeding te kiezen.

Welke keuze je ook maakt, het welzijn van moeder en baby staat voorop. Ook wanneer je flesvoeding geeft, blijft huid-op-huidcontact belangrijk.

Huid-op-huidcontact blijft waardevol bij flesvoeding

Bij borstvoeding ontstaat huid-op-huidcontact vaak vanzelf wanneer de baby aan de borst ligt. Bij flesvoeding vraagt het soms wat meer bewuste aandacht om dit contact voldoende ruimte te geven.

Door je baby met alleen een luier tegen je blote borst te leggen, kun je samen rustig wennen aan elkaar. Je baby voelt je warmte, hoort je stem en ervaart de nabijheid van je lichaam.

Dit contact ondersteunt de hechting en kan bijdragen aan ontspanning bij zowel moeder als baby. Oxytocine speelt daarbij een rol. Het knuffelhormoon is dus niet alleen relevant voor moeders die borstvoeding geven.

Je kunt je baby ook tijdens het geven van een fles dicht tegen je aan houden, oogcontact maken en rustig tegen hem praten. Zo blijft het voedingsmoment een gelegenheid voor contact en geborgenheid.

Hoe wordt flesvoeding in de eerste dagen opgebouwd?

Wanneer vanaf het begin voor flesvoeding wordt gekozen, wordt de hoeveelheid voeding afgestemd op de leeftijd, het gewicht en de behoeften van de baby. In het gesprek noemt Anita als voorbeeld dat er op de eerste dag met kleine hoeveelheden kan worden gestart, waarna de hoeveelheid in de daaropvolgende dagen wordt aangepast.

De precieze hoeveelheid en frequentie zijn afhankelijk van de baby en de situatie. De verloskundige en kraamverzorgende begeleiden ouders bij het bepalen van de passende voeding en houden in de gaten of de baby voldoende binnenkrijgt.

Ook bij flesvoeding is het belangrijk om te letten op de signalen van je baby en de voeding op een rustige manier aan te bieden. Een goede start draait niet alleen om hoeveel een baby drinkt, maar ook om zijn comfort, groei en algemene conditie.

Wat gebeurt er na het gouden uur?

Wanneer moeder en baby het goed maken, is het waardevol om het eerste huid-op-huidcontact en de eerste voeding zo min mogelijk te onderbreken. In deze periode krijgen moeder en baby de gelegenheid om elkaar rustig te leren kennen.

Na het gouden uur worden de noodzakelijke controles en metingen uitgevoerd. Daarbij wordt onder andere het geboortegewicht bepaald en wordt de baby lichamelijk nagekeken.

De zorgprofessional controleert bijvoorbeeld de rug, de anus, het gehemelte en de fontanel en schedelnaden. Deze controles helpen om te beoordelen of de baby lichamelijk in orde is.

Als het mogelijk is, vinden deze handelingen na het eerste ongestoorde contact plaats. Zo krijgt de baby eerst de kans om bij de moeder te liggen en eventueel de eerste voeding te drinken.

Ook de partner kan daarna een belangrijke rol spelen in het huid-op-huidcontact. Wanneer de moeder bijvoorbeeld moet herstellen of een medische handeling nodig heeft, kan de partner de baby tegen de blote borst houden, mits de situatie dit toelaat.

De geboorte en de eerste uren verlopen niet bij iedereen hetzelfde. Soms is er extra medische zorg nodig of moeten moeder en baby zich verplaatsen, bijvoorbeeld wanneer ze na een ziekenhuisbevalling naar huis gaan. Ook dan blijft het belangrijk om waar mogelijk ruimte te maken voor rust, contact en een goede start met de voeding.

De kraamweek: iedere dag verandert er iets

Na de geboorte begint een bijzondere periode waarin moeder en baby allebei moeten herstellen en wennen aan hun nieuwe situatie. De eerste dag ziet er anders uit dan dag drie of dag acht. De baby leert voeding verwerken, de darmen komen op gang en het lichaam van de moeder maakt grote hormonale veranderingen door.

Daarom is het belangrijk dat de kraamverzorgende goed meekijkt en ouders helpt begrijpen wat ze van hun baby kunnen verwachten. Hoe verloopt het drinken? Hoe voelt de moeder zich? En past wat er gebeurt bij deze fase na de geboorte?

Ook wanneer alles goed lijkt te gaan, kan de kraamweek intensief zijn. De borsten kunnen voller en gevoeliger worden wanneer de melkproductie toeneemt. De baby kan last krijgen van darmkrampjes en de moeder kan emotioneel reageren op alle veranderingen.

Kraamtranen: emoties horen er soms bij

In de eerste dagen na de bevalling kunnen moeders zich plotseling verdrietig, onzeker of overgevoelig voelen. Soms moeten ze huilen zonder precies te weten waarom. Dit wordt vaak aangeduid als kraamtranen.

De snelle hormonale veranderingen, vermoeidheid, het herstel van de bevalling en alle nieuwe indrukken kunnen hierbij een rol spelen. Het is belangrijk om ruimte te geven aan deze emoties en erover te praten met je partner of een zorgprofessional.

Je hoeft niet altijd een duidelijke reden te hebben om je verdrietig te voelen. Juist in deze periode is het waardevol als iemand naar je luistert en met je meekijkt.

Blijven de sombere gevoelens aanhouden, worden ze erger of maak je je zorgen over hoe je je voelt? Bespreek dit dan met je verloskundige of huisarts. Je verdient ondersteuning wanneer je die nodig hebt.

Ruimte om de bevalling te verwerken

De kraamweek draait niet alleen om lichamelijk herstel en het leren voeden van je baby. Ook de bevalling zelf kan veel indruk maken. Soms verloopt de geboorte anders dan je vooraf had gehoopt of verwacht.

Het kan gebeuren dat je de bevalling steeds opnieuw in gedachten beleeft. Je denkt terug aan bepaalde momenten, vraagt je af waarom bepaalde keuzes zijn gemaakt of vraagt je af of je zelf iets anders had kunnen doen.

Anita vertelt dat het waardevol kan zijn om tijdens de kraamweek samen met een vertrouwde zorgprofessional op de bevalling terug te kijken. Dat kan bijvoorbeeld met de verloskundige die bij de bevalling aanwezig was.

Door samen te bespreken wat er is gebeurd, kunnen gebeurtenissen soms beter op hun plaats vallen. Het kan helpen om de overdracht uit het ziekenhuis of het verslag van de verloskundige erbij te pakken. Ook de ervaring van je partner kan nieuwe inzichten geven, omdat die soms andere dingen heeft gezien of gehoord.

Zo kun je samen de gebeurtenissen reconstrueren en begrijpen waarom bepaalde beslissingen zijn genomen.

Je hoeft jezelf niets te verwijten

Na een bevalling die anders verloopt dan verwacht, kunnen moeders zichzelf vragen stellen als: Had ik harder mijn best moeten doen? Had ik iets anders moeten doen? Heb ik iets verkeerd gedaan?

Ook kunnen er twijfels ontstaan over het geboortegewicht van de baby, de duur van de bevalling of de keuze voor een keizersnede.

Het is belangrijk om te beseffen dat een bevalling door veel factoren wordt beïnvloed. Soms zijn medische ingrepen noodzakelijk en soms verloopt het proces anders dan je vooraf had voorzien. Dat betekent niet dat je hebt gefaald of dat je iets verkeerd hebt gedaan.

Door je ervaringen te bespreken en vragen te stellen aan een zorgprofessional, kun je meer inzicht krijgen in wat er is gebeurd. Die ruimte om terug te kijken kan ook belangrijk zijn voor hoe je je voelt in het contact met je baby.

Hechting ontwikkelt zich niet uitsluitend tijdens het eerste uur na de geboorte. Ook daarna zijn er veel momenten om elkaar te leren kennen, vertrouwen op te bouwen en je baby veiligheid te bieden.

Wat als het eerste aanleggen niet lukt?

Het gouden uur biedt vaak een mooie gelegenheid voor de eerste voeding, maar soms verloopt het anders. Niet iedere baby kan of wil direct na de geboorte aan de borst drinken. Sommige baby's zijn bijvoorbeeld nog misselijk of hebben tijd nodig om bij te komen.

Dat betekent niet dat een goede start niet meer mogelijk is. Het belangrijkste is om te kijken wat moeder en baby op dat moment nodig hebben.

Huid-op-huidcontact kan, als de medische situatie het toelaat, een belangrijke eerste stap zijn. Het helpt moeder en baby om dicht bij elkaar te blijven, ook wanneer de eerste voeding nog niet lukt.

Met begeleiding van een kraamverzorgende, verloskundige of lactatiekundige kun je bekijken welke mogelijkheden er zijn. Soms kan het bijvoorbeeld helpen om met de hand wat colostrum uit de borst te kolven en dit op een andere manier aan de baby te geven.

Welke aanpak passend is, hangt af van de situatie en de conditie van de baby. Het is daarom belangrijk om je hierin te laten begeleiden.

Een goede start begint met kijken, voelen en vragen stellen

Of je nu borstvoeding of flesvoeding geeft, een spontane bevalling hebt gehad of een medisch traject hebt doorlopen: iedere situatie is anders. Je hoeft niet vooraf precies te weten hoe alles werkt.

Door goed naar je baby te kijken, zijn signalen te leren herkennen en vragen te stellen wanneer je ergens over twijfelt, ontdek je stap voor stap wat bij jullie past.

Goede begeleiding tijdens de kraamweek helpt daarbij. De kraamverzorgende kan observeren hoe je baby drinkt, meekijken bij het aanleggen en aandacht besteden aan hoe jij je lichamelijk en emotioneel voelt.

Zo krijgen zowel de voeding als het herstel en de hechting de aandacht die ze verdienen.

In een volgende aflevering van de BabyManager-podcast gaan Amanda en Anita verder in op wat je kunt doen wanneer borstvoeding niet vanzelf verloopt, waaronder het handmatig kolven van moedermelk en de mogelijkheden om je baby toch colostrum te geven.

Heb je vragen of maak je je zorgen over het gedrag van je baby?

De BabyManager-professionals staan voor je klaar om met je mee te denken, ook ’s avonds en ‘s nachts wanneer het allemaal even teveel lijkt.

Wil je meer tips en begeleiding tijdens de eerste weken met je baby? Download de BabyManager app voor 24/7 ondersteuning van onze professionals.